مصاحبه جدید با رضا یزدانی / بازیگران دوست دارند خواننده شوند

وب سایت فارسی زبان برای دانلود ها | www.4downloads.ir

موسیقی همیشه در زندگی مردم حضور دارد درحالی‌که مردم نمی‌توانند فیلم را در ماشین یا IPOD ببینند اما موسیقی همیشه حضور دارد و در گوشی‌های تلفن و ماشین مردم هست. به همین دلیل هم هست که همراه آنهاست و خیلی از بازیگران دوست دارند، خواننده شوند.

 

 

 

«رضا یزدانی» امسال برای نخستین بار در بیست‌وهشتمین جشنواره موسیقی فجر در بخش پاپ حضور دارد. وی با ارایه ۱۶ آهنگ که سه قطعه آن از آخرین آلبومی است که پایان بهمن ماه روانه بازار می‌شود، در این رقابت حضور دارد. این خواننده محبوب پاپ می‌گوید که اگر در دوره‌های قبل در جشنواره حضور نداشته به دلیل این بوده که دعوت نشده بود وگرنه هر جشنواره‌ای که برای موسیقی این سرزمین برگزار شود، مثبت است. آنچه می‌خوانید گفت و گویی است با وی درباره جشنواره موسیقی فجر که به سینما، وضعیت تولید و نشر آثار موسیقی هم کشیده شد.

با چه آثاری در بیست و هشتمین جشنواره موسیقی فجر حضور دارید و آیا اثر جدیدی هم در جشنواره ارایه می‌دهید؟
اولین‌بار است که برای حضور در جشنواره موسیقی فجر دعوت شده‌ام که سه کار جدید از آلبومی که آخر بهمن منتشر می‌شود، در جشنواره اجرا می‌کنم.

نام آلبومی که قرار است پایان بهمن منتشر کنید، چیست؟
«خاطرات مبهم» نام آلبومی است که چهار ترانه از اندیشه فولادوند، دو ترانه از احسان گودرزی و چهار ترانه باقی‌مانده از قیصر امین‌پور، علیرضا باران، علی‌کمارجی‌نژاد و حسن‌علی شیری است. کارن همایون‌فر نیز آهنگسازی و تنظیم آلبوم را برعهده داشته است.
کدام یک از آهنگ‌های این آلبوم در جشنواره اجرا می‌شوند؟
«فیلم کوتاه»، «حرف‌های بی‌مخاطب» و «کجا گمت کردم؟» را در جشنواره اجرا می‌کنم.

چه آهنگ‌های دیگری در جشنواره اجرا می‌کنید؟
یک کنسرت کامل شامل ۱۶ قطعه است که ترکیبی از پنج آلبوم قبلی من هستند و آهنگ‌هایی مانند «تهران طهران» و … که برای فیلم‌ها خوانده‌ام.

در دوره‌های قبل خودتان تمایل نداشتید که در جشنواره شرکت کنید یا اینکه از شما دعوت نشده بود؟
دعوت نشده بودم. من هیچ‌وقت با جشنواره درگیر نبوده‌ام. البته مساله دیگر هم این است که بیشتر در آن زمان‌ها درگیر جشنواره فیلم فجر بودم چون برای تیتراژهای فیلم‌ها نیز خوانده بودم و در دو فیلم بازی کرده بودم، به همین دلیل در زمان جشنواره فیلم فجر به برج میلاد می‌رفتم تا فیلم‌ها را ببینم یا در نشست‌های خبری این فیلم‌ها حضور پیدا می‌کردم که به همین دلیل در ایام جشنواره‌ها مشغول بودم.

اگر از شما دعوت می‌کردند در جشنواره شرکت می‌کردید؟
بله. ببینید هر جشنواره و هر بهانه‌ای که برای موسیقی این سرزمین بخواهد اتفاق بیفتد، حرکت مثبتی است.

جدول شرکت‌کنندگان در جشنواره موسیقی امسال را دیده‌اید؟
فقط بخش پاپ را دیده‌ام.

به‌نظرتان چطور بود؟
خوب بود. بیشتر خوانندگان مطرح پاپ هستند.

پس فکر می‌کنید جشنواره پرقدرتی خواهیم داشت؟
بله. ضمن اینکه بیشترین بار مالی جشنواره بردوش بخش پاپ است. تفاوت جشنواره موسیقی با تئاتر و سینما در این است که این دو جشنواره روی تولیدات جدیدشان تمرکز دارند ولی در جشنواره موسیقی این‌گونه نیست. چون کلیت موسیقی فرق می‌کند. هیچ‌وقت یک آلبوم جدید نمی‌تواند به مسابقه گذاشته شود چون در هر صورت اگر بخواهید آلبوم‌تان را اجرا کنید، ۱۰ قطعه بیشتر نیست و برای همین با یک آلبوم نمی‎توانید کنسرت بدهید. بنابراین مجبورید از آهنگ‌های قبلی هم استفاده کنید. به هرحال فرمت موسیقی کلا فرق می‌کند و مردم با آن زندگی می‌کنند. موسیقی همیشه در زندگی مردم حضور دارد درحالی‌که مردم نمی‌توانند فیلم را در ماشین یا IPOD ببینند اما موسیقی همیشه حضور دارد و در گوشی‌های تلفن و ماشین مردم هست. به همین دلیل هم هست که همراه آنهاست و خیلی از بازیگران دوست دارند، خواننده شوند. جدی می‌گویم، این یک واقعیت است. خیلی از دوستان من بیشتر از آنکه خواننده باشند، بازیگر هستند.

خواننده‌ها برای چه وارد سینما می‌شوند؟
برای اینکه سینما برای همه جذاب است و دوما اینکه در اینجا رسانه دیگری برای دیده شدن نداریم. دلیل اینکه در فیلم‌های مسعود کیمیایی و دیگر فیلم‌ها مثل «تهران طهران» و «اینجا تاریک نیست» حضور پیدا کردم این بود که جایی برای دیده شدن نیست. البته الان وزارت ارشاد به کلیپ‌هایمان مجوز می‌دهد و این امتیاز به آلبوم‌هایمان داده شده است. مثلا آلبوم من برای اولین‌بار با یک دی‌وی‌دی تصویری شامل پنج کلیپ همراه است ولی قبل از این همان‌طور که گفتم جایی برای دیده شدن نداشتیم و سینما یک فرصت برایمان محسوب می‌شد تا موزیک‌هایمان دیده شود.

برای مخاطب دیده شدن اهالی موسیقی در سینما چقدر جذابیت داشت و واکنش‌ها چگونه بود؟
جذابیت داشت. مثلا تنها چیزی که از فیلم «تهران طهران» ماندگار شد همان قطعات موسیقی بود. نمی‌خواهم خودم را بزرگ کنم اما اتفاقی بود که افتاد و هنوز پرطرفدارترین کارم در کنسرت‌هایم است. مردم آن را دوست دارند. کلیپی که در سکانس آخر آن فیلم ساخته شد، همچنان دانلود می‌شود. در همه جای دنیا هم اینطور است و خواننده‌ها با کلیپ‌هایشان معروف می‌شوند. اینجا متاسفانه برعکس است.

مگر شرایط چگونه است؟
اول باید مجوز آلبوم بگیرید و بعد از انتشار از طریق مطبوعات موسیقی خودتان را به جامعه معرفی کنید که البته تنها مطبوعات برای معرفی آلبوم‌ها کافی نیستند. الان تیراژ آلبوم‎های اولی که اولین کار یک خواننده هستند، گاهی به پنج‌هزار نسخه هم نمی‎رسد.

‌اوج تیراژی که بخواهد فروش برود، چقدر است؟
به دلیل نبود فرهنگ موسیقی که آثار بدون رعایت حق کپی، در فضای مجازی و اینترنت دانلود می‌شوند، فروش آثار کم است. مثلا آلبوم «ساعت فراموشی» ساعت ۸ صبح از کارخانه بیرون آمده بود و ساعت ۹:۲۰ دقیقه صبح در فضای مجازی قرار گرفت که اتفاق وحشتناکی است. با این اوصاف آلبوم جدید من ۲۰۰هزار نسخه تیراژ دارد.

در آلبوم اول‌تان ترکیبی از دف و گیتار داشتید اما بعد از آن مسیر موسیقی‌تان متفاوت شد، بیشتر سراغ ترانه‌های اجتماعی و سبک‌های دیگر موسیقی رفتید. چطور شد دیگر آن شیوه را ادامه ندادید؟
از ابتدا نیز هدفم همین سبکی بود که از آلبوم دوم به بعد شروع شد و این جنس موسیقی و ترانه را دوست داشتم منتها به واسطه اینکه ارادت خاصی به حضرت مولانا دارم، دوست داشتم حتما کاری در این زمینه انجام دهم و چون قبلا چند ترانه با این مضمون کار کرده بودم، در اولین آلبوم به سراغ این شیوه رفتم و از اشعار حضرت مولانا استفاده کردم.

‌نترسیدید مخاطبی که در اولین آلبوم‌تان جذب می‌کنید، با آنچه در ذهن‌تان است متفاوت باشد؟
آن موقع درگیر مخاطب نبودم. البته این به آن معنا نیست که به مخاطب احترام نمی‌گذارم. هنرمند با مخاطب خود زنده است ولی اگر بخواهم از خوانند‌ه‌ای تقلید کنم یا اینکه ببینم چه موسیقی طرفدار بیشتری دارد تا سریع‌تر محبوب شوم و بیشتر بفروشم، مانند فواره‌ای عمل کرده‌ام که زود بالا می‌رود و به همان نسبت زود هم پایین می‌آید.

در ارایه کارهایتان بیشتر به چه مساله‌ای اهمیت می‌دهید؟
ترانه، تنظیم و ملودی خوب. همچنین نوع گویش و آنچه خواننده را با خوانند‌های دیگر متفاوت کند. الان فضایی برای خودم دارم که به خودم تعلق دارد، مهر و امضای آن‌هم به خودم مربوط است و جوری است که در مجالس بسیاری که ترانه‌سرایان آثارشان را می‌خوانند، دیگران می‌گویند این ترانه برای موسیقی رضا یزدانی مناسب است. همین موضوع نشان می‌دهد جایی برای خودم باز کرده‌ام.

در کارهایتان چقدر از سلیقه خودتان و مشورت دیگران استفاده کردید؟
ترانه‌ها کاملا سلیقه خودم است. در تنظیم هم مثلا همه قطعات آلبوم «هیس» کار خودم بود اما در آلبوم‌های دیگر با دوستانی که تنظیم‌کننده کارهایم بودند مثل بهروز پایگان، میلاد عدل، آرش زمانیان و کارن همایونفر که آهنگ‌های سینمایی من را تنظیم کرده است، همفکری و کار مشترک انجام داده‌ام. وقتی ترانه را انتخاب می‌کنیم و ملودی‌ها را می‌سازم، با دوستان در مورد چگونگی تنظیم بحث می‌کنیم، وقتی به نقطه مشترکی رسیدیم، کار را شروع می‌کنیم. خیلی وقت‌ها بوده که کل یک تنظیم را از بین برده‌ایم و دوباره کار را شروع کرده‌ایم.

در هر کار جدید چقدر به این فکر می‌کنید که حتما حس ایرانی یا شرقی در اثر وجود داشته باشد؟
حتما به این موضوع فکر می‌کنم حتی در موسیقی که رگه‌های راک، پاپ و پاپ راک و… دارد، همیشه سعی کرده‌ام ایرانیزه شود و از گام‌های مینور و شرقی استفاده کرده‌ام تا برای شنونده ایرانی قابل درک و فهم شود. خودم هم این جنس گام و موسیقی شرقی را دوست دارم.

کار جوان‌هایی را که در سال‌های اخیر وارد موسیقی شده‌اند، شنیده‌اید؟
من موسیقی غربی گوش می‌دهم. البته برای اینکه از فضای تولید دور نباشم کار همکاران را یک‌بار در ماشینم گوش می‌دهم، مساله این است که جنس موسیقی‌ای که دوست دارم از جنس آثاری که تولید می‌شوند، نیست.

مطالب مرتبط:

  1. مصاحبه جدید با سحر قریشی (بازیگر سینما و تلویزیون )
  2. عکس جدید ترانه علیدوستی و همسرش
  3. مصاحبه جدید گلشیفته فراهانی درمورد حجاب، خروج از ایران و…!
  4. آهنگ جدید انریکه و سیروان خسروی
  5. گزارش تصویری از کنسرت رضا یزدانی در برج میلاد تهران
  6. آلبوم «حباب» قبل از ماه رمضان منتشر می شود
  7. آلبوم جدید رضا صادقی «بی خداحافظی» منتشر می شود



بهمن ۲۵م, ۱۳۹۱ | بازدید : 2,804 views | دسته: بخش ویژه، شخصیت ها، موزیک، موضوعات
برچسب ها: ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ،

mail


جدیدترین گالری عکس ها
















افزودن نظر:



خوراک سایت